Δημοφιλείς απογευματινές ώρες για ζωντανό παιχνίδι

τρελό λεωφορείο παρκαρισμένο πλάι στα τραπέζια και γεύσεις της μεσογειακής κουζίνας, το πανέμορφο «Toms Café», το δεύτερο της γνωστής εταιρείας υποδημάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη, που ξαναζωντάνεψε τη στοά του Παλιού Ταχυδρομείου στην Τσιμισκή σερβίροντας καφέ για καλό σκοπό, το «Meet the Ball» της Ζεύξιδος χάρη στο οποίο.. βρέχει κεφτέδες όλη μέρα στις πιο ευφάνταστες παραλλαγές, το «Foodporn» με burgers στον industrial χώρο της Προξένου Κορομηλά που επιμελήθηκαν οι Urban Soul Project και το άκρως εντυπωσιακό bar-restaurant «Gin Fish», το οποίο μόλις άνοιξε στη γωνία Λεωφόρου Νίκης και Νικηφόρου Φωκά με την καλύτερη θέα στον Λευκό Πύργο. Μπαίνω στο «Ergon Αγορά» της Παύλου Μελά. Εκεί όπου κάποτε βρισκόταν ο κινηματογράφος Ριβολί, τα δραστήρια αδέρφια Θωμάς και Γιώργος Δούζης δημιούργησαν το περασμένο καλοκαίρι τις συνθήκες για μια μεταμοντέρνα λαϊκή αγορά, με το μανάβικο, το ιχθυοπωλείο, το κρεοπωλείο της και, βέβαια, το παντοπωλείο με τα ποιοτικά προϊόντα της Ergon από μικρούς Έλληνες παραγωγούς και τα τραπέζια για φαγητό. «Το μενού εδώ διαφέρει από τα υπόλοιπα μαγαζιά μας, καθώς η έμφαση είναι στην πρώτη ύλη, η οποία βρίσκεται ακριβώς δίπλα», μου εξηγεί ο Θωμάς, ανάμεσα σε άπειρα τηλεφωνήματα και e-mails που αφορούν το ολοκαίνουργιο Ergon στο Weston της Φλόριντα και το relocation του λονδρέζικου μαγαζιού στη Regent Street. Τα ωραία τους ντελι-μεζεδοπωλεία έχουν φτάσει τα 11 και συνεχίζουν δυναμικά.

Τα καλύτερα ευρωπαϊκά online καζίνο

Τι χρειάζεσαι για ανάληψη;

Ξεκλέβω λίγο χρόνο για μια βόλτα στην ήσυχη γειτονιά της Μονής Λαζαριστών. Το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης φιλοξενείται σε μια πτέρυγα της Μονής, που ούτως ή άλλως αγαπά ιδιαίτερα τον πολιτισμό, ενώ arty αύρα εκπέμπει και το «Domotel Les Lazaristes» που βρίσκεται ακριβώς απέναντι.

Πληροφορίες – Επικοινωνία

Κάθε γωνιά είναι διαφορετική (αν προσέξεις καλύτερα διακρίνεις ότι κάθεσαι στην κρεβατοκάμαρα, την κουζίνα ή το σαλόνι), σε έναν ζεστό all-day χώρο που μοιάζει χειροποίητος, αλλά στην πραγματικότητα είναι απόλυτα ενορχηστρωμένος από τη γνωστή διακοσμήτρια της πόλης Έφη Γιοσμά. Όσο για το πραγματικό Paraty, αυτό βρίσκεται κάπου στη Βραζιλία.. Ανηφορίζοντας προς τον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας, η στάση στο «Blé» απλώς επιβάλλεται (υπάρχει ακόμα ένα στην Καμάρα). Μελομακάρονα με κρόκο Κοζάνης, ροζ πιπέρι και βιολέτα ή μήπως με αφρό αλατιού από το Μεσολόγγι και λεβάντα; Ψωμί με προζύμι από μούστο ή από σταφίδα; Τυρόπιτα με 100% φέτα ή σφακιανά πιτάκια με 100% ανθότυρο; Πίτσα με γαρίδα, σολομό, σπαράγγι και σος από κρόκο Κοζάνης ή εκείνη με μους καπνιστής μελιτζάνας, ταχίνι, καρύδι και καππαρόφυλλα; «Στα “Βlé” έχουμε δημιουργήσει ένα ολιστικό concept εστίασης, ταιριαστό στις γαστρονομικές ανάγκες που μπορεί να προκύψουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, το οποίο αγκαλιάζει την αρτοποιία, τη ζαχαροπλαστική, τον καφέ και το φαγητό» μου λέει ο εμπνευστής τους Μάκης Ραφτόπουλος. «Για τις κρητικές συνταγές μας απευθυνθήκαμε στην πηγή και πολύ συχνά οι Κρητικοί που δοκιμάζουν τα λυχναράκια μάς λένε ότι είναι καλύτερα απ’ αυτά που τρώνε στην Κρήτη», συμπληρώνει.

Η ελληνική γαστρονομία στα καλύτερα στο Ambrosia Restaurant

Οπαδοί της υψηλής ποιότητας και της πολύ καλής πρώτης ύλης, φτιάχνουν όλα τους τα ψωμιά με φυσικό προζύμι, πειραματίζονται με συνδυασμούς προζυμιών, εισάγουν καφέ απ’ έξω για τη δική τους roasterie, στο δικό τους καπνιστήριο καπνίζουν από τυρί μέχρι ελαιόλαδο, έχουν κι ένα ωραίο μενού με πιάτα που αλλάζουν ανάλογα με την εποχή και τα υλικά της. Απομακρύνομαι από την πόλη σε αναζήτηση μιας πάπιας! «Θέλαμε να φέρουμε κόσμο στα χωράφια» μου λέει η σεφ και ιδιοκτήτρια του «Duck Private cas kazino choris lefta Cheffing» Ιωάννα Θεοδωρακάκη όταν τελικά καταφέρνω να εντοπίσω το εστιατόριο-talk of the town της Θεσσαλονίκης, κάπου στα Πατριαρχικά Πυλαίας. Και το κατάφερε με το παραπάνω, καθώς το μαγαζί που θυμίζει σπίτι, με την ανοιχτή κουζίνα και την ίδια πάντα παρούσα, είναι εδώ κι ένα χρόνο κάθε βράδυ μόνιμα γεμάτο. Πέρα από σαλάτες και ορεκτικά, κυρίως πιάτα δεν υπάρχουν στον κατάλογο.

Τι είναι το RTP;

Αυτά διαμορφώνονται ανάλογα με τις αγορές της ημέρας, πάντα με έμφαση στην ποιότητα και στις επιθυμίες των πελατών. «Αν, ας πούμε, έχω τόνο μπορώ να σ’ τον σερβίρω όπως θέλεις, από ταρτάρ και σεβίτσε μέχρι στη σχάρα» με διαφωτίζει η Ιωάννα και ομολογώ πως μου αρέσει η αίσθηση ότι κάποιος μαγειρεύει με περισσή δεξιοτεχνία περίπου ό,τι του ζητήσω. Στο λιλιπούτειο wine-bar «Souel» της Παύλου Μελά οι συζητήσεις ανοίγουν εύκολα, με ένα ποτήρι φίνο πορτογαλικό ροζέ κρασί και τα σοφιστικέ πιατάκια που ετοιμάζουν οι γλυκύτατες αδερφές Δούγια, Τάνια και Ελένη, όπως το πεϊνιρλί με παστουρμά και αβγό ορτυκιού, τα αβγά φούρνου με κατσικίσιο τυρί και λάδι τρούφας, η πατάτα φούρνου με σάλτσα blue cheese και τσάτνεϊ κρεμμυδιού. Μπάρα τοσηδά, περί τις 100 ετικέτες κρασιού, 20 εκ των οποίων σε ποτήρι, ζεστασιά και χαμόγελο. Είναι ανοικτό και από το πρωί, για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Κάθε όροφος του εμβληματικού ξενοδοχείου του ομίλου Domotel, που στεγάζεται σε μια καπναποθήκη των μέσων του 20ού αιώνα, είναι αφιερωμένος σε κάποια μορφή τέχνης, όπως η αρχιτεκτονική, το θέατρο και ο κινηματογράφος, που εμπνέουν και τα έργα που κοσμούν τους χώρους. Στο κομψό εστιατόριο «Fred & Ginger» του ισογείου, δοκιμάζω, μεταξύ άλλων, ένα άψογο καπνιστό χταπόδι με σουμάκ και σαλάτα από φύκια wakame και.. χειροκροτώ τον νέο σεφ του ξενοδοχείου και executive chef του ομίλου Γιώργο Παπαδόπουλο, ο οποίος συμπυκνώνει στα πιάτα του Ελλάδα, Μεσόγειο και Άπω Ανατολή με τρόπο γοητευτικό. Να πούμε εδώ ότι τα εστιατόρια των καλών ξενοδοχείων της Θεσσαλονίκης έχουν καταφέρει να γίνουν προορισμός για τους Θεσσαλονικείς, και τους εξωτερικούς επισκέπτες εν γένει, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι τα αντίστοιχα της Αθήνας. Όποια ώρα και να περάσεις από το «be*» του «Excelsior» θα το δεις μόνιμα γεμάτο, ο Στέφανος Σταμίδης παρουσιάζει μια δυναμική εκδοχή της ιταλικής κουζίνας στο «Da Vinci» του «Nikopolis», το «The Met» έχει ασιατικό εστιατόριο που φυσάει, ενώ το «Alfredo’s Grand Dining» στο «Regency Casino Thessaloniki» έχει σταθερό ραντεβού με τους Χρυσούς Σκούφους.

• Καζίνο Regency: 18:00 - 04:00 (Κλειστά Τρίτη & Τετάρτη)
• Club Hotel Casino: 24 ώρες (από 12:00 μεσημβρινής)
• Πολυχώρος Μακεδονία: 20:00 - 05:00 (Σαββατοκύριακα έως 06:00)
• Casino de Thessalonique: 15:00 - 03:00 (Μέχρι 05:00 Παρασκευή & Σάββατο)

Ποιος είπε ότι η Θεσσαλονίκη πίνει μόνο φραπέ σε αστραφτερές καφετέριες; Στο «The Blue Cup», γωνία Σαλαμίνος και Λυκούργου, το εσπρεσάκι έρχεται, όπως πρέπει, με ένα σφηνάκι ανθρακούχο νερό και η κουβέντα με τον Βασίλη και την Ελπινίκη ξεκινά από τους κάθε μέρα διαφορετικούς μονοποικιλιακούς καφέδες που αλέθονται στους τρεις μύλους του καταστήματος και τις πέντε χειροποίητες διαδικασίες φιλτραρίσματος, όπως επιτάσσει το λεγόμενο «τρίτο κύμα του καφέ», το οποίο συστήνουν στην πόλη, και τη σχολή για επίδοξους baristi του επάνω ορόφου. Στην κοντινή Πίνδου, το «Paraty - Feels Like Home» δικαιώνει κατευθείαν το δεύτερο μισό του ονόματός του.

Κάθε γωνιά είναι διαφορετική (αν προσέξεις καλύτερα διακρίνεις ότι κάθεσαι στην κρεβατοκάμαρα, την κουζίνα ή το σαλόνι), σε έναν ζεστό all-day χώρο που μοιάζει χειροποίητος, αλλά στην πραγματικότητα είναι απόλυτα ενορχηστρωμένος από τη γνωστή διακοσμήτρια της πόλης Έφη Γιοσμά. Όσο για το πραγματικό Paraty, αυτό βρίσκεται κάπου στη Βραζιλία.. Ανηφορίζοντας προς τον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας, η στάση στο «Blé» απλώς επιβάλλεται (υπάρχει ακόμα ένα στην Καμάρα).

• Δωρεάν ποτό με πρώτο chip αγορά (μετά τις 20:00)
• Έκπτωση 20% στο εστιατόριο με απόδειξη over 50€ στο καζίνο
• Δωρεάν valet parking Παρασκευή & Σάββατο 20:00-02:00
• VIP lounge πρόσβαση για παίκτες με 500€+ αγορές chips

Μελομακάρονα με κρόκο Κοζάνης, ροζ πιπέρι και βιολέτα ή μήπως με αφρό αλατιού από το Μεσολόγγι και λεβάντα; Ψωμί με προζύμι από μούστο ή από σταφίδα; Τυρόπιτα με 100% φέτα ή σφακιανά πιτάκια με 100% ανθότυρο; Πίτσα με γαρίδα, σολομό, σπαράγγι και σος από κρόκο Κοζάνης ή εκείνη με μους καπνιστής μελιτζάνας, ταχίνι, καρύδι και καππαρόφυλλα; «Στα “Βlé” έχουμε δημιουργήσει ένα ολιστικό concept εστίασης, ταιριαστό στις γαστρονομικές ανάγκες που μπορεί να προκύψουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, το οποίο αγκαλιάζει την αρτοποιία, τη ζαχαροπλαστική, τον καφέ και το φαγητό» μου λέει ο εμπνευστής τους Μάκης Ραφτόπουλος. «Για τις κρητικές συνταγές μας απευθυνθήκαμε στην πηγή και πολύ συχνά οι Κρητικοί που δοκιμάζουν τα λυχναράκια μάς λένε ότι είναι καλύτερα απ’ αυτά που τρώνε στην Κρήτη», συμπληρώνει. Οπαδοί της υψηλής ποιότητας και της πολύ καλής πρώτης ύλης, φτιάχνουν όλα τους τα ψωμιά με φυσικό προζύμι, πειραματίζονται με συνδυασμούς προζυμιών, εισάγουν καφέ απ’ έξω για τη δική τους roasterie, στο δικό τους καπνιστήριο καπνίζουν από τυρί μέχρι ελαιόλαδο, έχουν κι ένα ωραίο μενού με πιάτα που αλλάζουν ανάλογα με την εποχή και τα υλικά της. Απομακρύνομαι από την πόλη σε αναζήτηση μιας πάπιας! «Θέλαμε να φέρουμε κόσμο στα χωράφια» μου λέει η σεφ και ιδιοκτήτρια του «Duck Private cas kazino choris lefta Cheffing» Ιωάννα Θεοδωρακάκη όταν τελικά καταφέρνω να εντοπίσω το εστιατόριο-talk of the town της Θεσσαλονίκης, κάπου στα Πατριαρχικά Πυλαίας.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Και το κατάφερε με το παραπάνω, καθώς το μαγαζί που θυμίζει σπίτι, με την ανοιχτή κουζίνα και την ίδια πάντα παρούσα, είναι εδώ κι ένα χρόνο κάθε βράδυ μόνιμα γεμάτο. Πέρα από σαλάτες και ορεκτικά, κυρίως πιάτα δεν υπάρχουν στον κατάλογο. Αυτά διαμορφώνονται ανάλογα με τις αγορές της ημέρας, πάντα με έμφαση στην ποιότητα και στις επιθυμίες των πελατών. «Αν, ας πούμε, έχω τόνο μπορώ να σ’ τον σερβίρω όπως θέλεις, από ταρτάρ και σεβίτσε μέχρι στη σχάρα» με διαφωτίζει η Ιωάννα και ομολογώ πως μου αρέσει η αίσθηση ότι κάποιος μαγειρεύει με περισσή δεξιοτεχνία περίπου ό,τι του ζητήσω. Στο λιλιπούτειο wine-bar «Souel» της Παύλου Μελά οι συζητήσεις ανοίγουν εύκολα, με ένα ποτήρι φίνο πορτογαλικό ροζέ κρασί και τα σοφιστικέ πιατάκια που ετοιμάζουν οι γλυκύτατες αδερφές Δούγια, Τάνια και Ελένη, όπως το πεϊνιρλί με παστουρμά και αβγό ορτυκιού, τα αβγά φούρνου με κατσικίσιο τυρί και λάδι τρούφας, η πατάτα φούρνου με σάλτσα blue cheese και τσάτνεϊ κρεμμυδιού. Μπάρα τοσηδά, περί τις 100 ετικέτες κρασιού, 20 εκ των οποίων σε ποτήρι, ζεστασιά και χαμόγελο. Είναι ανοικτό και από το πρωί, για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Ως ένα ναό του άντρα, στον οποίο όμως έρχεται να προσκυνήσει και η γυναίκα, περιγράφει το γειτονικό «Καπνοτόπι - Οινοτόπι» ο sui generis ιδιοκτήτης του Πλάτωνας Αναστασιάδης. Με ολίγη από ευζωία θα προσέθετα εγώ.

Από τη μία ένα καπνοπωλείο, με δωμάτιο-υγραντήρα για περισσότερα από 40 «δαχτυλίδια» από Κούβα, Νικαράγουα, Άγιο Δομίνικο αλλά και από Ελλάδα (μια σχετικά πρόσφατη προσπάθεια από την Κρύα Βρύση Γιαννιτσών), από την άλλη μια κάβα λιανικής με ειδίκευση στους μικρούς ελληνικούς αμπελώνες και δικό του χώρο παλαίωσης στο υπόγειο. Με € 5 επιπλέον στην τιμή του ραφιού, τώρα, κάθεσαι στα τραπέζια της νέας αίθουσας και συνδυάζεις το κρασί σου με αλλαντικά, τυριά, όστρακα και τα πιάτα-έκπληξη του νεαρού σεφ Γιάννη Τσικονδούρα. Με τι να γεμίσω τα σουδάκια μου; Σαντιγί, κρέμα ζαχαροπλαστικής ή χειροποίητο παγωτό; Στο «Choureal» της Παλαιών Πατρών Γερμανού, με έναν Νταλί από στένσιλ στον έναν τοίχο και βιτρίνες γεμάτες ιδέες για ένα sur mesure προφιτερόλ από την άλλη, στη μέση «παρεμβάλλονται» θείες βουτυρένιες μυρωδιές από σουδάκια που ψήνονται κάθε ώρα, εκλέρ που ετοιμάζονται from scratch κάθε μέρα, καφέ και ό,τι άλλο βάλει στο νου ο 28άχρονος Miles Σκλήρης, ιδιοκτήτης του μινιόν χώρου που μόλις συμπλήρωσε ένα χρόνο ζωής. Μήπως.. διψάτε για λίγα νέα ακόμα; Η φρέσκια απαστερίωτη μπίρα «Άλη» εμφανίστηκε πρόσφατα στην πόλη, σε δύο ετικέτες (Weiss, India Pale Ale) από τη νεοσύστατη Μικροζυθοποιία Θεσσαλονίκης, ενώ επί της Θεμιστοκλή Σοφούλη στην Καλαμαριά άνοιξε το καλοκαίρι η πολύ περιποιημένη boulangerie «Θέγια», όπου η Θεοδοσία και ο Γιάννης παρασκευάζουν τα πάντα in house, από τα δέκα είδη ψωμιού και τα γλυκά, μέχρι τα ζυμαρικά που θα δείτε στον κατάλογο, το ζυμάρι για την πίτσα και το ψωμί για το γιγαντιαίο club sandwich.

Πώς να Ξεκινήσεις να Παίζεις σε Ευρωπαϊκό Online Καζίνο;

Στο γειτονικό «Μανιτάρι», τώρα, τα νέα πιάτα που υπογράφει ο Θεσσαλονικιός σεφ Δημήτρης Παμπόρης, τον οποίο γνωρίζουμε από το βραβευμένο «Apocalypsis» της Πάτμου, κινούνται σε comfort τόνους, με τις απαραίτητες γαστρονομικές πινελιές. Το κριθαρότο με σαλάμι Λευκάδας, κρέμα από ψητά παντζάρια, κατσικίσιο τυρί και πορτοκάλι είναι ένα οπτικό και γευστικό ποίημα.

Συμβουλές και Οδηγίες για Ασφαλές Παιχνίδι

τρελό λεωφορείο παρκαρισμένο πλάι στα τραπέζια και γεύσεις της μεσογειακής κουζίνας, το πανέμορφο «Toms Café», το δεύτερο της γνωστής εταιρείας υποδημάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη, που ξαναζωντάνεψε τη στοά του Παλιού Ταχυδρομείου στην Τσιμισκή σερβίροντας καφέ για καλό σκοπό, το «Meet the Ball» της Ζεύξιδος χάρη στο οποίο.. βρέχει κεφτέδες όλη μέρα στις πιο ευφάνταστες παραλλαγές, το «Foodporn» με burgers στον industrial χώρο της Προξένου Κορομηλά που επιμελήθηκαν οι Urban Soul Project και το άκρως εντυπωσιακό bar-restaurant «Gin Fish», το οποίο μόλις άνοιξε στη γωνία Λεωφόρου Νίκης και Νικηφόρου Φωκά με την καλύτερη θέα στον Λευκό Πύργο. Μπαίνω στο «Ergon Αγορά» της Παύλου Μελά. Εκεί όπου κάποτε βρισκόταν ο κινηματογράφος Ριβολί, τα δραστήρια αδέρφια Θωμάς και Γιώργος Δούζης δημιούργησαν το περασμένο καλοκαίρι τις συνθήκες για μια μεταμοντέρνα λαϊκή αγορά, με το μανάβικο, το ιχθυοπωλείο, το κρεοπωλείο της και, βέβαια, το παντοπωλείο με τα ποιοτικά προϊόντα της Ergon από μικρούς Έλληνες παραγωγούς και τα τραπέζια για φαγητό. «Το μενού εδώ διαφέρει από τα υπόλοιπα μαγαζιά μας, καθώς η έμφαση είναι στην πρώτη ύλη, η οποία βρίσκεται ακριβώς δίπλα», μου εξηγεί ο Θωμάς, ανάμεσα σε άπειρα τηλεφωνήματα και e-mails που αφορούν το ολοκαίνουργιο Ergon στο Weston της Φλόριντα και το relocation του λονδρέζικου μαγαζιού στη Regent Street.

Ποια είναι τα καλύτερα ηλεκτρονικά καζίνο στο διαδίκτυο για το 2025

Τα ωραία τους ντελι-μεζεδοπωλεία έχουν φτάσει τα 11 και συνεχίζουν δυναμικά. Ξεκλέβω λίγο χρόνο για μια βόλτα στην ήσυχη γειτονιά της Μονής Λαζαριστών. Το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης φιλοξενείται σε μια πτέρυγα της Μονής, που ούτως ή άλλως αγαπά ιδιαίτερα τον πολιτισμό, ενώ arty αύρα εκπέμπει και το «Domotel Les Lazaristes» που βρίσκεται ακριβώς απέναντι. Κάθε όροφος του εμβληματικού ξενοδοχείου του ομίλου Domotel, που στεγάζεται σε μια καπναποθήκη των μέσων του 20ού αιώνα, είναι αφιερωμένος σε κάποια μορφή τέχνης, όπως η αρχιτεκτονική, το θέατρο και ο κινηματογράφος, που εμπνέουν και τα έργα που κοσμούν τους χώρους. Στο κομψό εστιατόριο «Fred & Ginger» του ισογείου, δοκιμάζω, μεταξύ άλλων, ένα άψογο καπνιστό χταπόδι με σουμάκ και σαλάτα από φύκια wakame και..

Είναι νόμιμο να παίζω από την Ελλάδα σε ευρωπαϊκό online καζίνο;

χειροκροτώ τον νέο σεφ του ξενοδοχείου και executive chef του ομίλου Γιώργο Παπαδόπουλο, ο οποίος συμπυκνώνει στα πιάτα του Ελλάδα, Μεσόγειο και Άπω Ανατολή με τρόπο γοητευτικό. Να πούμε εδώ ότι τα εστιατόρια των καλών ξενοδοχείων της Θεσσαλονίκης έχουν καταφέρει να γίνουν προορισμός για τους Θεσσαλονικείς, και τους εξωτερικούς επισκέπτες εν γένει, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι τα αντίστοιχα της Αθήνας. Όποια ώρα και να περάσεις από το «be*» του «Excelsior» θα το δεις μόνιμα γεμάτο, ο Στέφανος Σταμίδης παρουσιάζει μια δυναμική εκδοχή της ιταλικής κουζίνας στο «Da Vinci» του «Nikopolis», το «The Met» έχει ασιατικό εστιατόριο που φυσάει, ενώ το «Alfredo’s Grand Dining» στο «Regency Casino Thessaloniki» έχει σταθερό ραντεβού με τους Χρυσούς Σκούφους. Ποιος είπε ότι η Θεσσαλονίκη πίνει μόνο φραπέ σε αστραφτερές καφετέριες; Στο «The Blue Cup», γωνία Σαλαμίνος και Λυκούργου, το εσπρεσάκι έρχεται, όπως πρέπει, με ένα σφηνάκι ανθρακούχο νερό και η κουβέντα με τον Βασίλη και την Ελπινίκη ξεκινά από τους κάθε μέρα διαφορετικούς μονοποικιλιακούς καφέδες που αλέθονται στους τρεις μύλους του καταστήματος και τις πέντε χειροποίητες διαδικασίες φιλτραρίσματος, όπως επιτάσσει το λεγόμενο «τρίτο κύμα του καφέ», το οποίο συστήνουν στην πόλη, και τη σχολή για επίδοξους baristi του επάνω ορόφου. Στην κοντινή Πίνδου, το «Paraty - Feels Like Home» δικαιώνει κατευθείαν το δεύτερο μισό του ονόματός του. 2 στέκια προχωρημένης ψαροφαγίας Από το 1994 και τα πρώτα «Γράδα» της Παύλου Μελά μέχρι τη μετακίνησή τους στον πεζόδρομο της Καλαποθάκη ως «Grada Nuevo», οι δημιουργικές παρασκευές θαλασσινών έχουν τον πρώτο λόγο και μαζί φανατικό κοινό: ντολμαδάκι θαλασσινών, γαρίδα σεβίτσε με παντζάρι, μελάνι σουπιάς και ταμπουλέ κουνουπιδιού, μπαρμπούνι καρπάτσιο με τζίντζερ, λάιμ και μανταρινάδα, φιλέτο ροφού μαριναρισμένο με φύλλα λεμονιάς, πουρέ αρακά και πικάντικο δάκρυ ντομάτας. Και ο «Γλυκάνισος», παρ’ ότι στην Πυλαία, ακούγεται παντού για τα φρέσκα ψάρια από τα καΐκια της Χαλκιδικής, τα ωμά του (καρπάτσιο, σεβίτσε, ταρτάρ) και τους φιλόξενους οικοδεσπότες Σταύρο και Χρήστο Σωτηρούδη. Καλόγουστος, ξεκούραστος χώρος, στα σουξέ ο λευκός ταραμάς, η τηγανιά τόνου με δενδρολίβανο και τα (δικά τους) λινγκουίνι με φρέσκια γαρίδα, ενημερωμένη λίστα κρασιών και αποσταγμάτων, με ή χωρίς γλυκάνισο. 3 spots για cocktail lovers Στο «Ernest Hebrard», γωνία πλατείας Αριστοτέλους και λεωφόρου Νίκης, ο Αναστάσης Βιζυηνός ξεδιπλώνει ικανότητες και σινεφίλ διαθέσεις σε έναν κατάλογο όπου τα cocktails έχουν τα ονόματα αγαπημένων του ταινιών και τα mocktails (οι προτάσεις χωρίς αλκοόλ) εκείνα των αγαπημένων του παιδικών χαρακτήρων, όπως του Τεν Τεν και του Ροζ Πάνθηρα.

Το καζίνο ως τρόπος ζωής: Μια περιπέτεια για τους τολμηρούς

Ως ένα ναό του άντρα, στον οποίο όμως έρχεται να προσκυνήσει και η γυναίκα, περιγράφει το γειτονικό «Καπνοτόπι - Οινοτόπι» ο sui generis ιδιοκτήτης του Πλάτωνας Αναστασιάδης. Με ολίγη από ευζωία θα προσέθετα εγώ. Από τη μία ένα καπνοπωλείο, με δωμάτιο-υγραντήρα για περισσότερα από 40 «δαχτυλίδια» από Κούβα, Νικαράγουα, Άγιο Δομίνικο αλλά και από Ελλάδα (μια σχετικά πρόσφατη προσπάθεια από την Κρύα Βρύση Γιαννιτσών), από την άλλη μια κάβα λιανικής με ειδίκευση στους μικρούς ελληνικούς αμπελώνες και δικό του χώρο παλαίωσης στο υπόγειο. Με € 5 επιπλέον στην τιμή του ραφιού, τώρα, κάθεσαι στα τραπέζια της νέας αίθουσας και συνδυάζεις το κρασί σου με αλλαντικά, τυριά, όστρακα και τα πιάτα-έκπληξη του νεαρού σεφ Γιάννη Τσικονδούρα. Με τι να γεμίσω τα σουδάκια μου; Σαντιγί, κρέμα ζαχαροπλαστικής ή χειροποίητο παγωτό; Στο «Choureal» της Παλαιών Πατρών Γερμανού, με έναν Νταλί από στένσιλ στον έναν τοίχο και βιτρίνες γεμάτες ιδέες για ένα sur mesure προφιτερόλ από την άλλη, στη μέση «παρεμβάλλονται» θείες βουτυρένιες μυρωδιές από σουδάκια που ψήνονται κάθε ώρα, εκλέρ που ετοιμάζονται from scratch κάθε μέρα, καφέ και ό,τι άλλο βάλει στο νου ο 28άχρονος Miles Σκλήρης, ιδιοκτήτης του μινιόν χώρου που μόλις συμπλήρωσε ένα χρόνο ζωής.

καζινο θεσσαλονικη

Μήπως.. διψάτε για λίγα νέα ακόμα; Η φρέσκια απαστερίωτη μπίρα «Άλη» εμφανίστηκε πρόσφατα στην πόλη, σε δύο ετικέτες (Weiss, India Pale Ale) από τη νεοσύστατη Μικροζυθοποιία Θεσσαλονίκης, ενώ επί της Θεμιστοκλή Σοφούλη στην Καλαμαριά άνοιξε το καλοκαίρι η πολύ περιποιημένη boulangerie «Θέγια», όπου η Θεοδοσία και ο Γιάννης παρασκευάζουν τα πάντα in house, από τα δέκα είδη ψωμιού και τα γλυκά, μέχρι τα ζυμαρικά που θα δείτε στον κατάλογο, το ζυμάρι για την πίτσα και το ψωμί για το γιγαντιαίο club sandwich. Στο γειτονικό «Μανιτάρι», τώρα, τα νέα πιάτα που υπογράφει ο Θεσσαλονικιός σεφ Δημήτρης Παμπόρης, τον οποίο γνωρίζουμε από το βραβευμένο «Apocalypsis» της Πάτμου, κινούνται σε comfort τόνους, με τις απαραίτητες γαστρονομικές πινελιές. Το κριθαρότο με σαλάμι Λευκάδας, κρέμα από ψητά παντζάρια, κατσικίσιο τυρί και πορτοκάλι είναι ένα οπτικό και γευστικό ποίημα. 2 στέκια προχωρημένης ψαροφαγίας Από το 1994 και τα πρώτα «Γράδα» της Παύλου Μελά μέχρι τη μετακίνησή τους στον πεζόδρομο της Καλαποθάκη ως «Grada Nuevo», οι δημιουργικές παρασκευές θαλασσινών έχουν τον πρώτο λόγο και μαζί φανατικό κοινό: ντολμαδάκι θαλασσινών, γαρίδα σεβίτσε με παντζάρι, μελάνι σουπιάς και ταμπουλέ κουνουπιδιού, μπαρμπούνι καρπάτσιο με τζίντζερ, λάιμ και μανταρινάδα, φιλέτο ροφού μαριναρισμένο με φύλλα λεμονιάς, πουρέ αρακά και πικάντικο δάκρυ ντομάτας.

Στο καταπράσινο Λιτόχωρο

Και ο «Γλυκάνισος», παρ’ ότι στην Πυλαία, ακούγεται παντού για τα φρέσκα ψάρια από τα καΐκια της Χαλκιδικής, τα ωμά του (καρπάτσιο, σεβίτσε, ταρτάρ) και τους φιλόξενους οικοδεσπότες Σταύρο και Χρήστο Σωτηρούδη. Καλόγουστος, ξεκούραστος χώρος, στα σουξέ ο λευκός ταραμάς, η τηγανιά τόνου με δενδρολίβανο και τα (δικά τους) λινγκουίνι με φρέσκια γαρίδα, ενημερωμένη λίστα κρασιών και αποσταγμάτων, με ή χωρίς γλυκάνισο. 3 spots για cocktail lovers Στο «Ernest Hebrard», γωνία πλατείας Αριστοτέλους και λεωφόρου Νίκης, ο Αναστάσης Βιζυηνός ξεδιπλώνει ικανότητες και σινεφίλ διαθέσεις σε έναν κατάλογο όπου τα cocktails έχουν τα ονόματα αγαπημένων του ταινιών και τα mocktails (οι προτάσεις χωρίς αλκοόλ) εκείνα των αγαπημένων του παιδικών χαρακτήρων, όπως του Τεν Τεν και του Ροζ Πάνθηρα. Ευκολόπιοτα αλλά όχι απλοϊκά, έξω καρδιά όπως κι εκείνος, και αγαπημένο μου το blazer «The ninth gate». Ευκολόπιοτα αλλά όχι απλοϊκά, έξω καρδιά όπως κι εκείνος, και αγαπημένο μου το blazer «The ninth gate».